Показаны сообщения с ярлыком Vazgen Sargsyan / Վազգեն Սարգսյան. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком Vazgen Sargsyan / Վազգեն Սարգսյան. Показать все сообщения
12 июля 2011 г.
Վազգեն Սարգսյան
Վազգեն Զավենի Սարգսյանը ծնվել է 1959թ. մարտի 5-ին, Հայաստանի Արարատի շրջանի Արարատ գյուղում։
1979-83թթ. Վազգեն Սարգսյանը դասավանդել է հայրենի Արարատ գյուղի միջնակարգ դպրոցում։
1983-87թթ. գլխավորել է Արարատի ցեմենտ-շիֆերի կոմբինատի կոմերիտական կազմակերպությունը։
1985թ. դարձել է Հայաստանի Գրողների միության անդամ։
1987-90թթ. աշխատակցել է <<Գարուն՚>>ամսագրին, որպես հրապարակախոսության բաժնի վարիչ։
1987թ. <<ՙՀացի փորձություն՚>> գրքի համար նա արժանացել է Հայաստանի Կոմերիտմիության մրցանակին։
Արցախյան ազատամարտն էականորեն պայմանավորեց Վազգեն Սարգսյանի հետագա ճակատագիրը։
Շարժման առաջին իսկ օրերից նա ազատամարտիկների շարքերում էր` իբրեւ արցախյան ազատագրական պայքարի առաջին կազմակերպիչներից մեկը։ 1990-91թթ. իր հրամանատարության ներքո միավորել է Երկրապահ կամավորական ջոկատները, եղել է ՀԽՍՀ երագույն խորհրդի պատգամավոր, պաշտպանության եւ ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ։
Նա խոշոր ավանդ է ներդրել հայրենի հողն ու սահմանները թշնամու ոտնձգություններից զերծ պահելու, մարտի դաշտում մեր ժողովրդի քաջարի զավակների հաղթանակը կռելու գործում։
Վազգեն Սարգսյանը մեծ ջանքեր է ներդրել Հայաստանի պետական շինարարության մեջ։
Անուրանալի է Վազգեն Սարգսյանի դերը ազգային բանակի ստեղծման գործում։
Անուրանալի է Վազգեն Սարգսյանի դերը ազգային բանակի ստեղծման գործում։
Նրա էության եւ խառնվածքի գլխավոր գծերից մեկը շիտակությունն էր` մի հատկանիշ, որ լավագույնս դրսեւորվեց բանակաշինության ընթացքում։ 
Վազգեն Սարգսյանի ղեկավարությամբ անհավատալիորեն ներդաշնակ ընթացավ կադրային սպաների եւ երկրապահաների մերձեցումը։ Իր մեջ ի սկզբանե ընդգծված պետական մտածողությունը նա փոխանցում էր հասարակության տարբեր խավերից ելած իր զինակիցներին։1991թ. Վազգեն Սարգսյանը նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Պաշտպանության նախարար։
1992-93թթ. եղել է ՀՀ նախագահի պաշտպանության հարցերով խորհրդական, հանրապետության սահմանամերձ շրջաններում նախագահի ներկայացուցիչ։
1993-95թթ. նա զբաղեցրել է ուժային կառույցների համակարգման հարցերով ՀՀ պետական նախարարի պաշտոնը։
1995-98թթ. վերստին գլխավորել է ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը։
1993թ.- ին հիմնադրել է ՙ<<Երկրապահ Կամավորականների միությունը>>՚, ընտրվելով ԵԿՄ նախագահ։
1995-1999թթ. կրկին նշանակվել է ՀՀ պաշտպանության նախարար։ 1998թ. արժանացել է Արցախի հերոսի կոչման եւ ՙ<<Ոսկե արծիվ>>՚ շքանշանի։
1999թ.-ից մտել է քաղաքական դաշտ, դառնալով ՙ<<Հանրապետական>>՚ կուսակցության առաջնորդ, ապա ՙ<<Միասնություն>>՚ դաշինքի համանախագահ։ Խորհրդարանական ընտրություններում ՙ<<Միասնություն>>՚ դաշինքի տարած համոզիչ հաղթանակի արդյունքում` 1999թ. հունիսից դարձել է Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ։ Այդ կարճ ժամանակամիջոցում նա դրսեւորեց պետական տաղանդավոր գործիչի նոր բարձր որակներ։
1999թ. հոկտեմբերի 27-ին Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ Վազգեն Սարգսյանը զոհվեց Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նիստերի դահլիճում, ոճրագործի դավադիր գնդակից, ողբերգական մահով։ 1999թ. դեկտեմբերին հետմահու արժանացել է Հայաստանի ՙ<<Ազգային հերոսի>>՚ կոչման եւ <<ՙՀայրենիք՚>> շքանշանի։
Вазген Саркисян / Vazgen Sargsyan
1966—1976 — Араратская сельская средняя школа.
1976—1980 — Ереванский государственный институт физической культуры.
1979—1983 — учитель физкультуры средней школы в родном селе.
1983—1986 — секретарь комсомольской организации Араратского комбината "Цемент-шифер".
1983 - член Союза писателей СССР.
1986—1989 — заведующий отделом публицистики литературного общественно-политического журнала «Гарун».
1987 - лауреат ежегодной премии Ленинского Комсомола в области литературы за книгу «Проверка хлебом» (арм. Հացի փորձություն).
1990—1995 — депутат Верховного совета Армянской ССР, Председатель постоянной комиссии по вопросам обороны и внутренних дел.
1990—1992 — командир добровольческих отрядов народного ополчения «Еркрапа».
1991—1992 — Министр обороны Республики Армения.
1992—1993 — Советник президента Республики Армения по вопросам обороны, представитель Президента Республики Армения в приграничных районах Армении.
С 1993 — Председатель добровольческого союза «Еркрапа» («Народное ополчение»).
1993—1995 — Государственный министр Республики Армения по вопросам обороны, безопасности и внутренних дел.
1995—1999 — Министр обороны Республики Армения.
С июня по октябрь 1999 — Премьер-министр Республики Армения.
1998 — Удостоен звания «Герой Арцаха», награждён орденом «Золотой Орёл».
1999 — Удостоен звания «Национальный герой Республики Армения» (1999, посмертно).
2000 — в Армении и в НКР его именем были названы улицы, школы, воинские части и военный институт.
Посмертно избран Вечным председателем «Еркапа».
Vazgen Sargsyan was born in Ararat, Armenian SSR. He graduated from Armenian State Institute of Physical Culture in 1979 before working as a physical instruction teacher in a village school in Ararat. From 1983 to 1986 he was the Communist Youth League leader at the cement factory in Ararat. An amateur writer, Sargsyan then moved into literary life. From 1986 to 1989 he headed the publicity department of the Garun (Spring) literary monthly in Yerevan. But the Armenian national ferment of the late 1980s saw him abandon this role as he flung himself headlong into political life.
Sargsyan's rise to the top started when, as a former Communist Youth league organiser, he joined the growing movement for the mainly-Armenian enclave of Nagorno-Karabakh to be transferred from Azerbaijani to Armenian jurisdiction. He was elected to the Armenian parliament in the 1990 elections, the first semi-free elections Armenia had held, where he became a member of the Internal Affairs and State Defence Committee. In 1990–1992 he stayed in Nagorno-Karabakh, commanding irregular troops that defended the peaceful population of Karabakh towns and villages from the Azerbaijani military attack that followed the declaration of indendence of Karabakh from Azerbaijani rule.
From 1992–1993 he was defence minister of Armenia, while from 1993–1995 he was state minister in charge of defence. In 1995, during the restructuring of government ministries, he once again became defence minister. In these various capacities he laid the groundwork for building Armenia's army, a cause dear to his heart. He controlled the fledgling armed forces during the height of the fighting in Karabakh, in which Armenia's forces were heavily involved,
He also controlled his own private army of Karabakh veterans, the Yerkrapah (Defenders of the Homeland). After the 1994 Karabakh ceasefire he unleashed them on people he disliked within Armenia, especially political opponents, human rights activists and members of religious minorities, who suffered brutal attacks in 1995 initiated by Sargsyan.
Despite ensuring that President Ter-Petrosyan's side won the disputed 1995 election, and crushing street protests against the manipulated results, Sargsyan abandoned him in late 1997 and switched his support to prime minister Robert Kocharyan, who soon took over as president.
After serving as defense minister, he was appointed prime minister on June 11 by President Kocharyan. Sargsyan was killed, however, along with parliament speaker and former communist leader Karen Demirchyan and several other politicians when gunmen, headed by journalist Nairi Hunanyan, took over the parliament building. The other parliament members were held as hostages until the next day. A week later, Vazgen's brother, Aram Sargsyan became prime minister until May 2000. He was buried at Yerablur military cemetery.
The tomb of V. Sargsyan in Yerablur with the words "Sparapet Hayots" which means the Commander of Armenians
Following his death, Sargsyan was posthumously awarded with the title of hero. Numerous streets and schools in Karabakh were also named after him. The song "Sparapet" ("Commander") by Alla Levonyan is dedicated to his memory.
Подписаться на:
Сообщения (Atom)