15 июля 2011 г.

Միանգամից


Ասում
են, թե միանգամից կյանքում ոչի՜նչ չի կատարվում.
Միանգամից
ո՛չ մի կարպետ եւ ո՛չ մի գորգ չի պատըռվում,
Միանգամից
բերդ չի շինվում ու չի քանդվում միանգամից,
Միանգամից
ձյուն չի գալիս եւ չի փչում անգամ քամին:
Մի՛րգ
չի հասնում միանգամից, ո՜ւր մնաց թե՝ խելոքանան,
Զո՛ւյգ
չեն կազմում միանգամից, ու՜ր մնաց թե՝ երեքանան:
Միանգամից
չեն կշտանում եւ չեն զգում ջրի կարիք.
Ո՛չ
այսօրն է անցյալ դառնում, ո՜չ էլ վաղն է դառնում գալիք:

Այս
ամենը ճիշտ է, հարկա՛վ,
Հենց
այսպես է, ինչպես որ կա:
Սակայն
եթե իմ կյանքի մեջ գեթ հարցնեին մի՛ անգամ ինձ,
Թե
ես ի՞նչ եմ գերադասում,
Ի՞նչ
եմ ուզում
Ու
երազում,
Ես
կասեի.
- Ինչ լինում է՝ թող որ լինի ՄԻԱՆԳԱՄԻ՜Ց.


ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ (ԿԵՆՍԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ)

(ԲԱՆԱՍՏԵՍՂԾՈւԹՅՈւՆՆԵՐ)

Комментариев нет:

Отправить комментарий